W kolejnej odsłonie serii postów upamiętniających patronów toruńskich tramwajów prezentujemy sylwetkę Wandy Szuman, która patronuje wozowi z numerem bocznym 325.

Wanda Szuman urodziła się 3 kwietnia 1890 r. w Toruniu jako córka Leona Szumana – znanego lekarza i działacza społecznego.
Po ukończeniu szkół średnich w Krakowie i Lwowie, poświęciła się pracy pedagogicznej i działalności charytatywnej. Jeszcze w okresie zaborów prowadziła tajne nauczanie dla dzieci robotniczych. W czasie I wojny światowej organizowała Komitet Niesienia Pomocy Ofiarom Wojny w Królestwie Polskim.

Była założycielką toruńskiego PCK i przewodniczącą Komisji Szkolnej w Toruniu. Organizowała także kształcenie nauczycieli języka polskiego na Pomorzu. Wanda Szuman uznawana jest za pionierkę polskiej pedagogiki specjalnej. Prowadziła prace nad przygotowaniem systemu opieki nad sierotami w Polsce oraz propagowała wychowanie w rodzinie jako formę opieki nad nimi. W czasie II wojny światowej ponownie podjęła tajne nauczanie pracując jednocześnie w Polskim Komitecie Opiekuńczym. Organizowała pomoc dla rodzin więźniów i wysiedlonych po powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny Wanda Szuman wróciła do Torunia z przymusowego wysiedlenia i rozpoczęła pracę w Liceum Wychowawczyń Przedszkoli i Pogotowiu Opiekuńczym. Na emeryturę przeszła w 1952 roku, nie porzucając jednak pracy naukowej. Badała mowę dzieci w żłobkach i w rodzinach zastępczych oraz zdolności do rysunku dzieci niewidomych. W latach 70-tych upowszechniła prekursorską wówczas metodę rehabilitacji osób niepełnosprawnych poprzez pracę artystyczną.

Ostatnie wykłady w latach 80-tych prowadziła nawet we własnym domu przy ul. Szumana 2. Jej pracowitość i poświęcenie w niesieniu pomocy potrzebującym zyskały powszechny szacunek wśród społeczności Torunia. Zmarła 1 grudnia 1994 r w wieku 104 lat.